cozylifebysema

Son zamanlarda her yerde “az çoktur” (minimalizm) felsefesini duyuyoruz. Boş tezgahlar, dümdüz beyaz duvarlar, ortada görünmeyen eşyalar… Ama dürüst olalım; bu bana göre değil! Ben anıları, hikayesi olan eşyaları ve evin “dolu dolu” yaşandığını hissettiren o sıcaklığı seviyorum.

Eğer siz de benim gibi sevdiğiniz objelerle çevrili olmayı, boşlukları değil “yaşanmışlığı” seviyorsanız, aslında dünya buna “Cozy Maximalism” (Keyifli Maksimalizm) diyor. Yani; “eşyam çok ama evim dağınık değil, ruhu var” demenin havalı yolu.

Peki, ben evimde o boğucu kalabalık hissi olmadan bu sıcaklığı nasıl sağlıyorum?

İşte benim sırrım:

1. Koleksiyonlarınızı Saklamayın, Sergileyin

Benim için bir kupa sadece kahve içilen bir araç değil, bir anı kutusudur. Dolapların içine saklanan güzel tabaklar veya fincanlar bana hüzünlü gelir. Benim sırrım: “Düzenli Sergileme”.

Kupalarımı, ahşap kesme tahtalarımı veya seyahatlerden aldığım minik objeleri açık raflarda sergilerim. Onları renklerine veya türlerine göre grupladığınızda, gözünüze “dağınıklık” gibi değil, evin bir sanat eseri gibi görünürler. Evinize ruhunu veren şey, sizin neyi sevdiğinizi haykıran bu detaylardır.

2. Dokularla Oynayın (Sıcaklığın Katmanları)

Bir evi “soğuk bir mağaza” görüntüsünden kurtaran şey dokulardır. Ben evimde tek bir dokuya takılıp kalmam. Ahşabın sıcaklığını, örgünün yumuşaklığıyla, ketenin doğallığını, seramiğin parlaklığıyla karıştırırım.

Özellikle koltukların üzerine atılan yumuşak bir battaniye veya farklı dokulardaki kırlentler, odaya girdiğinizde size “Gel ve buraya kıvrıl” mesajı verir. Maksimalizm, sadece eşya çokluğu değil, doku zenginliğidir.

3. Müze Değil, Yaşayan Bir Ev

En önemli sırrım bu: Kusursuzluk peşinde değilim. Evimde köpeklerim (evet Piko!) dolaşıyor, çocuklarım koşturuyor, mutfakta unlar havada uçuşuyor.

“Cozy” bir ev, vitrin gibi duran ev demek değildir. Koltuğun kenarında okuduğunuz kitabın durması, masada yarım kalmış bir örgü veya fırından yeni çıkmış bir kekin dağınıklığı… Bunlar evinize karakter katar. Eşyalarınız size hizmet etsin, siz eşyalarınıza değil.

4. Mevsimi Eve Davet Edin

Evin ruhu sabit değildir, doğayla birlikte değişir. Benim için dekorasyon, takvimi takip etmektir. Sonbaharda tarçın tonları ve kozalaklar, kışın çam dalları ve sıcak ışıklar, baharda taze çiçekler…

Evinizin bir köşesini her zaman mevsime ayırın. Bu, evin enerjisini sürekli taze tutar ve o “kalabalık” görüntünün aslında ne kadar canlı ve akışkan olduğunu hissettirir.

Özetle;

Evinizi başkalarının “moda” anlayışına göre değil, kendi kalbinize göre döşeyin. Sizi gülümseten o kupayı rafa koyun, o battaniyeyi koltuğa atın. Çünkü evin ruhu, içinde yaşayanların mutluluğunda saklıdır.